دو جریان شعور و انرژی جهان را در بر گرفته یکی جریان شعور خلاق و دیگری جریان مخرب، یکی از نوع شکوفا کننده و شفا بخش و شادی آفرین و زندگی بخش بوده...
و این همان جریان هدایت الهی است. در همۀ ادیان الهی و مکاتب معنوی و باطنی به شکل های مختلف به موضوع جریان هدایت الهی اشاره شده...
و دیگری جریان منفی، ویرانگر، تاریک و ظلمانی است... این همان جریان منفی و شیطانی است که از به عنوان شیطان و شر یاد می شود.
این دو جریان در کلیه ابعاد زندگی به شکل های مختلف نیز وجود دارد: روشنای و تاریکی، مثبت ومنفی، ین و یانگ، دافع و جاذب، (و...) که همگی بیان هایی از این دو جریان می باشند.
جریان نور و تاریکی را می توان به به دو جریان رفت و برگشت از خداوند تشبیه نمود. یکی مسیر نزدیکی و بازگشت به (نور) او ...و دیگری دوری از خداوند و تاریکی (هلاکت)..
در جریان هدایت ربانی، حضور خداوند و رابطه الهی لحظه به لحظه افزایش می یابد و در جریان تاریک و گمراه که شیطان نامیده می شود لحظه به لحظه از حضور الهی کاسته و بر فراموشی و خواب مرگبار افزوده می گردد.
جریان هدایت الهی از بُعد خلاق و نورانی خداوند، یعنی «روح خدا»؛ و جریان شر و شیطانی از بُعد مخرب خداوند، یعنی شیطان سرچشمه می گیرد...
